Kim jest Szatan?
Dwie fałszywe koncepcje
Kilka wpisów temu Piotr przypominał, że Duch Święty jest osobą. Tą prawdę moim zdaniem wielu katolików jeszcze przyjmuje, ale mam wrażenie, że osobowy byt Szatana we współczesnym świecie jest traktowany raczej z przymrużeniem oka. Diabeł został już praktycznie całkowicie zepchnięty między średniowieczne zabobony i legendy, a w najlepszym wypadku nadaje się na bohatera przerysowanego filmu grozy. Wielu znanych mi chrześcijan woli widzieć w postaci Szatana uosobienie ciemnej strony ludzkiej natury czy personifikację bliżej nieokreślonego zła. Z kolei druga skrajność, bardziej powszechna w przeszłości chce widzieć Szatana jako przeciwieństwo Boga, jego zaprzeczenie, równie wszechmocnego, który chce zająć Jego miejsce. Obie te wizje są fałszywe. Pierwsza skrajność jest moim zdaniem obecnie powszechniejsza, lecz bardzo na rękę Szatanowi, który łatwiej może manipulować ludźmi w świecie,który w jego istnienie nie wierzy i będzie usprawiedliwiał każde okrucieństwo chorobą lub ułomnością ludzkiej natury samej w sobie (defektem genetycznym czy perwersyjnymi skłonnościami danej osoby). Druga jednak również przez Kościół potępiana, prowadziła szczególnie w początkach chrześcijaństwa do powstawania sekt i herezji manichejskich, które utrzymywały, że Szatan jest równy Bogu, a to co widzimy na Ziemi jest efektem zmagania tych dwóch sił. Często powtarzana historia o Lucyferze, który zbuntował się gdyż chciał zająć miejsce Boga, jak zauważają teolodzy, uwłacza inteligencji diabła. On jako anioł, istota duchowa, doskonale wie, że jest tylko Bożym stworzeniem i nijak nie może równać się z Wszechmocnym Stwórcą. Czytaj dalej »
