Piotr i Paweł

Instynkt zdobywcy
Ostatnio sam zmagam się z problemem, który świetnie opisał Maciej Biskup OP na swoim blogu. Jest w nas jakaś zasadnicza trudność przyznania się do błędu, niewiedzy czy okazania słabości. Czy zdajemy sobie z tego sprawę czy nie, żyjemy w ciągłej zależności od ludzi, którzy nas otaczają. Ciągle porównujemy się, stajemy w szranki, chcemy udowodnić, że to “ja” wiem lepiej, robię więcej i sprawniej. Jest to myślenie charakterystyczne dla mężczyzn, ten duch współzawodnictwa jest ciągle obecny. Wydaje się to być nieodłączny element naszej natury. Interesuje mnie w związku z tym, jak ukierunkować tą cechę, aby prowadziła do rozwoju, a nie zamykała nas w kręgu przeświadczenia o własnej doskonałości. Najpierw więc o korzyściach. Ta chęć bycia lepszym, wspanialszym, mądrzejszym może być przede wszystkim motorem naszego rozwoju, nie

Czytaj dalej »

Temat rzeka i nie chcę podejmować po raz kolejny znanych z publicznych dyskusji przepychanek. Nie chcę w tym wpisie zakreślać drogi rozwiązania problemów politycznych. W zakresie mojego zainteresowania apostolskiego, nie jest określanie relacji polityki z religią, a raczej wpływ jaki rzeczywistość społeczna w jakiej funkcjonuje katolik we współczesnej Europie wpływa na jego sumienie.

Dlaczego ten rozdział jest potrzebny katolikom (bo myślę, że jest nam potrzebny we współczesnym świecie bardziej niż kiedykolwiek przedtem)? Papież Benedykt XVI w 2006 roku mówił: “Kościół jest w pełni świadom, że częścią fundamentalnej struktury chrześcijaństwa jest rozróżnienie między tym, co należy do Cezara, i tym, co należy do Boga, między Państwem a Kościołem,to znaczy autonomia rzeczywistości doczesnych. Kościół nie tylko uznaje i szanuje to rozróżnienie i autonomię, lecz cieszy się z niej, uważając ją za wielki postęp ludzkości i za fundamentalny warunek swej własnej wolności i wypełniania swej powszechnej misji zbawczej wśród wszystkich narodów”.

Czytaj dalej »